Yoseikan in Nederland
In Nederland wordt Budo Yoseikan gedoceerd door Edgar Kruyning. Hij kwam in 1987 voor het eerst met Minoru Mochizuki in contact tijdens een Aikibudo-stage in Frankrijk van Alain Floquet. Sindsdien reist hij regelmatig naar de Yoseikan Dojo in Japan om zich in verder in Budo Yoseikan te bekwamen. In 1995 leidden deze bezoeken tot officiële toestemming van Minoru Mochizuki Sensei persoonlijk om een zelfstandige Budo Yoseikan-branch in Nederland op te richten. Tevens heeft Edgar zeer nauw contact met de huidige grootmeester Hiroo Mochizuki. Naast de traditionele stijl is Edgar ook de vertegenwoordiger voor Nederland van de ‘moderne stijl’. In Nederland wordt het Budo Yoseikan gesplitst in het Yoseikan Jujutsu en Yoseikan Aikido.
Yoseikan Jujutsu
Beoefenaars van het Yoseikan Jujutsu bestuderen Budo vanuit verschillende invalshoeken, namelijk
- op afstand - stoten, trappen, wapens, meerdere aanvallers
- dichtbij - klemtechnieken, worpen
- op de grond - posities, klemtechnieken
Doordat alle verschillende elementen uit een gevecht vertegenwoordigd zijn in het Yoseikan Jujutsu kan het worden beoefend voor zelfverdediging, als wedstrijdsport, voor mentale en fysieke training, als ontspanning door inspanning en als traditionele krijgskunst. Elementen uit het Jujutsu, Aikido, Judo, Karate, Kobudo, Kickboxing en Grappling zorgen ervoor dat er in elke situatie wel een passende en effectieve techniek te maken is. Natuurlijk is het ook mogelijk om de verschillende elementen en technieken te combineren. Dit maakt het Yoseikan Jujutsu een erg complete stijl. De pijlers van het Yoseikan Jujutsu zijn:
- praktijkgericht
- efficient en economisch bewegen
- logica en simpliciteit
- doelgericht
- het ontwikkelen van een algehele balans
Het Yoseikan Jujutsu is als stijl aangesloten bij de International Martial Arts Federation (IMAF), die o.a. de landelijke dan examens en nationale Budostages verzorgt. De ‘Zwarte banders’ van deze klassieke stijl dragen door hun zwarte band een rode streep, die de stijl onderscheidt van alle andere budodisciplines.
Yoseikan Jujutsu is ook geschikt voor de jeugdige Budoka's. Door het beoefenen van de vele zelfverdedigingtechnieken worden de kinderen bewust van hun mogelijkheden en leren ze hun zwakkere punten te versterken waardoor hun zelfvertrouwen positief kan ontwikkelen. Omdat de mogelijkheden binnen het Budo Yoseikan enorm zijn, biedt het altijd een uitdaging voor deze groep. Naast het zelfverdedigingaspect zijn er ook vele spel- en oefen methodes ontwikkeld, die ook het deelnemen aan wedstrijden mogelijk maakt en de jeugd enorm aanspreekt. Naast technieken uit de eerder genoemde Budodisciplines neemt ook ‘stokvechten’ een belangrijke plaats in. Deze stokken zijn speciaal gemaakt van een zacht materiaal en de deelnemers krijgen dan de beschikking over beschermde kleding, waardoor alles op een veilige en gecontroleerde wijze beoefend kan worden.
Yoseikan Aikido
Het Yoseikan Aikido is de stijl zoals die door Minoru Mochizuki in 1951 voor het eerst in Europa werd geïntroduceerd. Kenmerkend voor dit Aikido is dat het erg praktijkgericht is en dat zelfverdediging een prominente rol speelt, zonder dat dit ten koste gaat van de sierlijke, cirkelvormige bewegingen die typerend zijn voor alle Aikido stijlen.
Binnen het Yoseikan Aikido wordt er een direct een verband gelegd tussen Aikido-technieken en zwaard-technieken. Het basis kata Kihon Aiki Waza is dan ook direct gekoppeld aan het kata Kihon Aiki Ken. Ook hier staan de principes overeenkomst van bewegen, verplaatsen, positioneren en het richten van de energie centraal. De pijlers van het Yoseikan Aikido zijn:
- Realiteitswaarde en praktijkgericht
- Efficiënt en economisch bewegen
- Logica en simpliciteit
- Doelgerichtheid en functionaliteit
- Algehele lichamelijke en geestelijke balans
Het Yoseikan Aikido is als stijl vertegenwoordigd in de Sectie Yoseikan Aikido van de overkoepelende bond Aikido Nederland. Op deze manier wordt gegarandeerd dat de stroming/filosofie van het Aikido, zoals Minoru Mochizuki die uitdroeg en trainde en zoals deze nu door Edgar Kruyning wordt voortgezet wordt gewaarborgd.
Lesmethode
Budoka's leren door middel van basisseries en kata (vastgestelde vormen) verschillende thema’s, kwaliteiten en bewegingsvormen kennen. Hierin staat de meervoudige toepasbaarheid van technieken centraal op basis van overeenkomstige bewegingen en principes.
In het begin van het leertraject wordt er gewerkt met grote, ruime bewegingen en een positionering (tai sabaki) naast de aanvaller onder een hoek van 90˚ of 45˚. Wanneer de leerlingen meer vertrouwen krijgen in de technieken en in zichzelf groeit hun bewegingskwaliteit. Hierdoor zijn zij in staat om de bekende en meer complexe technieken uit te voeren op vloeiende wijze en tegelijkertijd de basis bewegingsprincipes te behouden. Ook combinaties en overnames van (basis)technieken worden vanuit dezelfde principes behandeld. Zowel in het Yoseikan Jujutsu als in het Yoseikan Aikido worden de geleerde technieken regelmatig getest door middel van verschillende vormen van het vrijgevecht (randori).
De bedoeling van dit systeem is dat de beoefenaar gestimuleerd wordt om zijn of haar eigen Budo te ontdekken. Het individu staat centraal, dat met de eigen (on)mogelijkheden (lichaam, motorische vaardigheden) moet leren ontdekken waar de eigen kwaliteiten liggen. Na verloop van tijd heeft de Budoka zich een aantal basisprincipes en technieken eigen gemaakt en kan de vaste vorm weer los gelaten worden. Het doel van het Yoseikansysteem is dat leerlingen eerder los komen van vaste, starre en geïmiteerde bewegingen die niet eigen zijn en dat zij vrij leren bewegen op basis van principes. Dit komt overeen met de grondgedachte van het Budo wat Minoru Mochizuki doceerde aan de Yoseikan Dojo in Japan, namelijk dat iedereen zijn eigen weg moet leren vinden!